<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:dcterms="http://purl.org/dc/terms/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"  xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" version="2.0">
  <channel>
    <title><![CDATA[elDiario.es - Martiño Noriega]]></title>
    <link><![CDATA[https://www.eldiario.es/autores/martino_noriega/]]></link>
    <description><![CDATA[elDiario.es - Martiño Noriega]]></description>
    <language><![CDATA[es]]></language>
    <copyright><![CDATA[Copyright El Diario]]></copyright>
    <ttl>10</ttl>
    <atom:link href="https://www.eldiario.es/rss/category/author/512032/" rel="self" type="application/rss+xml"/>
    <item>
      <title><![CDATA[Llamamiento a la ciudadanía demócrata]]></title>
      <link><![CDATA[https://www.eldiario.es/galicia/blog/opinion/llamamiento-ciudadania-democrata_132_11322423.html]]></link>
      <description><![CDATA[<p><img src="https://static.eldiario.es/clip/59c78f1e-9e68-4e06-ae8f-7ece60c8a7c4_16-9-discover-aspect-ratio_default_0.jpg" width="1200" height="675" alt="Llamamiento a la ciudadanía demócrata"></p><div class="subtitles"><p class="subtitle">La historia no se repite, pero tiene vasos comunicantes en la espiral que nos conecta con el pasado, y en los últimos tiempos se nos está poniendo cara de República de Weimar</p></div><p class="article-text">
        La apestosa ejecutoria anticonstitucional de los partidos espa&ntilde;oles de las derechas extremas, con la decisiva colaboraci&oacute;n de sus c&oacute;mplices en los grandes grupos medi&aacute;ticos y en las altas instancias de las instituciones del poder judicial, embarcados todos ellos en una sucia guerra sediciosa de acoso y derribo contra el actual gobierno legitimado por una mayor&iacute;a progresista en las Cortes del Estado, acaba de alcanzar su paroxismo. 
    </p><p class="article-text">
        Despu&eacute;s de m&aacute;s de un lustro de ensayos previos con un CGPJ secuestrado, las <em>fake news</em> dise&ntilde;adas con vocaci&oacute;n de lluvia fina, la destrucci&oacute;n planificada de referentes pol&iacute;ticos de la izquierda o el acoso por tierra, mar y aire de gobiernos municipales y auton&oacute;micos,&nbsp;parece que entramos en una escalada b&eacute;lica imparable que tiene por objetivo poner en cuesti&oacute;n nuestra democracia. La historia no se repite, pero tiene vasos comunicantes en la espiral que nos conecta con el pasado, y en los &uacute;ltimos tempos se nos est&aacute; poniendo cara de Rep&uacute;blica de Weimar. &nbsp;
    </p><p class="article-text">
        Vivimos desde hace a&ntilde;os instalados en el esperpento de Valle-Incl&aacute;n en una deformaci&oacute;n de la realidad&nbsp;donde lo grotesco es la voz de cada d&iacute;a&nbsp;y la ocultaci&oacute;n de lo relevante constituye el modus operandi, por eso es necesario hablar con claridad. 
    </p><p class="article-text">
        Despu&eacute;s de no haber conseguido su objetivo por la v&iacute;a electoral en julio de 2023 est&aacute; en curso un golpe de estado <em>a la portuguesa</em> que, en el Reino de Espa&ntilde;a, no pretende tan s&oacute;lo acabar con las actuales pol&iacute;ticas progresistas a favor de la mayor&iacute;a social, sino vaciar definitivamente de contenido las normas constitucionales que estatuyen los derechos y libertades democr&aacute;ticas de la ciudadan&iacute;a, adem&aacute;s de los preceptos que garantizan las mismas.
    </p><p class="article-text">
        Conseguir&iacute;an as&iacute; aquellos que lo impulsan reinstaurar un r&eacute;gimen totalitario <em>de facto</em> disfrazado de mayor&iacute;a absoluta ejercida como partido &uacute;nico, en unas c&aacute;maras de representantes en las que la ciudadan&iacute;a democr&aacute;tica carecer&iacute;a de representaci&oacute;n efectiva para la defensa de los derechos del com&uacute;n ciudadano. 
    </p><p class="article-text">
        Con la colaboraci&oacute;n del partido neo-nazi llamado Vox, esta vendr&iacute;a a ser una versi&oacute;n dictatorial que ir&iacute;a m&aacute;s all&aacute; de la ola reaccionaria de los gobiernos del PP presididos por M. Rajoy tras las elecciones de 2011; un descenso sin retorno a los infiernos del franquismo sociol&oacute;gico medio siglo despu&eacute;s de su remate formal, con t&iacute;teres ignaros al frente de las instituciones, simples mu&ntilde;ecos de ventr&iacute;locuo del aut&eacute;ntico poder oculto detr&aacute;s de la tramoya pol&iacute;tica.
    </p><p class="article-text">
        Ante esta grav&iacute;sima situaci&oacute;n cr&iacute;tica, s&oacute;lo el ejercicio por la ciudadan&iacute;a de la soberan&iacute;a democr&aacute;tica de la que ella es titular, es decir, de la democracia participativa, puede impedir la cat&aacute;strofe social y pol&iacute;tica que las fuerzas antidemocr&aacute;ticas intentan provocar. 
    </p><p class="article-text">
        Es por eso que nosotros, con toda la modestia y humildad, y la consciencia plena de nuestra peque&ntilde;a dimensi&oacute;n pol&iacute;tica y nuestras modestas fuerzas, pero tambi&eacute;n con toda la tenaz energ&iacute;a de las luchadoras y luchadores que nunca desertan, hacemos un llamamiento a toda la ciudadan&iacute;a dem&oacute;crata a movilizarse ya, en todas las formas y por todos los medios a su alcance, contra los que enmierdan la pol&iacute;tica institucional, boicotean las pol&iacute;ticas progresistas, difaman y calumnian a quienes las ejecutan y pretenden confinar a la ciudadan&iacute;a toda del estado espa&ntilde;ol en un campo de concentraci&oacute;n virtual.
    </p>]]></description>
      <dc:creator><![CDATA[Xosé Manuel Beiras, Martiño Noriega]]></dc:creator>
      <guid isPermaLink="true"><![CDATA[https://www.eldiario.es/galicia/blog/opinion/llamamiento-ciudadania-democrata_132_11322423.html]]></guid>
      <pubDate><![CDATA[Sat, 27 Apr 2024 07:25:24 +0000]]></pubDate>
      <enclosure url="https://static.eldiario.es/clip/59c78f1e-9e68-4e06-ae8f-7ece60c8a7c4_16-9-discover-aspect-ratio_default_0.jpg" length="197825" type="image/jpeg"/>
      <media:content url="https://static.eldiario.es/clip/59c78f1e-9e68-4e06-ae8f-7ece60c8a7c4_16-9-discover-aspect-ratio_default_0.jpg" type="image/jpeg" fileSize="197825" width="1200" height="675"/>
      <media:title><![CDATA[Llamamiento a la ciudadanía demócrata]]></media:title>
      <media:thumbnail url="https://static.eldiario.es/clip/59c78f1e-9e68-4e06-ae8f-7ece60c8a7c4_16-9-discover-aspect-ratio_default_0.jpg" width="1200" height="675"/>
      <media:keywords><![CDATA[Pedro Sánchez,Lawfare,Fake News,Ultraderecha,PP - Partido Popular,Democracia]]></media:keywords>
    </item>
    <item>
      <title><![CDATA[Chamamento á cidadanía demócrata]]></title>
      <link><![CDATA[https://www.eldiario.es/galicia/blog/opinion/chamamento-cidadania-democrata_132_11322412.html]]></link>
      <description><![CDATA[<p><img src="https://static.eldiario.es/clip/9d2569bb-11ca-4371-8441-167fd8bf008e_16-9-discover-aspect-ratio_default_0.jpg" width="1200" height="675" alt="Chamamento á cidadanía demócrata"></p><div class="subtitles"><p class="subtitle">A historia non se repite, pero ten vasos comunicantes na espiral que nos conecta co pasado, e nos últimos tempos estásenos a pór cara de República de Weimar</p></div><p class="article-text">
        A pestilente executoria anticonstitucional dos partidos espa&ntilde;ois das dereitas extremas, coa decisiva colaboraci&oacute;n dos seus c&oacute;mplices nos grandes grupos medi&aacute;ticos e mais nas altas instancias das instituci&oacute;ns do poder xudicial, embarcados todos eles nunha porca guerra sediciosa de acoso e derrubo contra o actual goberno lexitimado por unha maior&iacute;a progresista nas Cortes do Estado, v&eacute;n de acadar o seu paroxismo. 
    </p><p class="article-text">
        Despois de m&aacute;is dun lustro de ensaios previos cun CGPJ secuestrado, as <em>fake news</em> dese&ntilde;adas&nbsp;con vocaci&oacute;n de orballo, a destruci&oacute;n planificada de referentes pol&iacute;ticos da esquerda ou o acoso por terra, mar e aire de gobernos municipais e auton&oacute;micos,&nbsp;semella que entramos nunha escalada b&eacute;lica imparable que ten por obxectivo p&oacute;r en cuesti&oacute;n a nosa democracia. A historia non se repite, pero ten vasos comunicantes na espiral que nos conecta co pasado, e nos &uacute;ltimos tempos est&aacute;senos a p&oacute;r cara de Rep&uacute;blica de Weimar. &nbsp;
    </p><p class="article-text">
        Vivimos dende hai anos instalados no esperpento de Valle-Incl&aacute;n nunha deformaci&oacute;n da realidade&nbsp;onde o grotesco &eacute; a voz de cada d&iacute;a&nbsp;e a ocultaci&oacute;n do relevante constit&uacute;e o <em>modus operandi</em>, por iso compre falar con claridade. 
    </p><p class="article-text">
        Despois de non ter conseguido o seu obxectivo pola v&iacute;a electoral en xullo do 2023 est&aacute; en curso un golpe de estado <em>&aacute; portuguesa</em> que, no Reino de Espa&ntilde;a, non pretende tan s&oacute; acabar coas actuais pol&iacute;ticas progresistas a prol da maior&iacute;a social, sen&oacute;n baleirar definitivamente de contido as normas constitucionais que estat&uacute;en os dereitos e liberdades democr&aacute;ticas da cidadan&iacute;a e mais os preceptos que garanten das mesmas. 
    </p><p class="article-text">
        Conseguir&iacute;an as&iacute; aqueles que o impulsan, reinstaurar un r&eacute;xime totalitario <em>de facto</em> disfrazado de maior&iacute;a absoluta exercida como partido &uacute;nico, nunhas c&aacute;maras de representantes nas que a cidadan&iacute;a democr&aacute;tica, carecer&iacute;a de representaci&oacute;n efectiva para a defensa dos dereitos do com&uacute;n cidad&aacute;n. 
    </p><p class="article-text">
        Coa colaboraci&oacute;n do partido neo-nazi nomeado Vox, esta vir&iacute;a ser unha versi&oacute;n ditatorial que ir&iacute;a m&aacute;is al&oacute; da onda reaccionaria dos gobernos do PP presididos por M. Rajoy ap&oacute;s as elecci&oacute;ns de 2011; unha baixada sen retorno aos infernos do franquismo sociol&oacute;xico medio s&eacute;culo despois do seu remate formal, con monifates ignaros &aacute; fronte das instituci&oacute;ns, simples monecos de ventr&iacute;locuo do aut&eacute;ntico poder oculto detr&aacute;s da tremoia pol&iacute;tica.
    </p><p class="article-text">
        Perante esta grav&iacute;sima situaci&oacute;n cr&iacute;tica, s&oacute; o exercicio pola cidadan&iacute;a da soberan&iacute;a democr&aacute;tica da que ela &eacute; titular, &eacute; dicir, da democracia participativa, pode impedir a cat&aacute;strofe social e pol&iacute;tica que as forzas antidemocr&aacute;ticas tentan provocar. 
    </p><p class="article-text">
        &Eacute; por iso que n&oacute;s, con toda a modestia e humildade, e a consciencia plena da nosa cativa dimensi&oacute;n pol&iacute;tica e as nosas modestas forzas, mais tam&eacute;n con toda a teimosa enerx&iacute;a das loitadoras e loitadores que nunca desertan, facemos un chamamento a toda a cidadan&iacute;a dem&oacute;crata a mobilizarse xa, en todas as formas e por todos os medios ao seu alcanzo, contra os que enmerdan a pol&iacute;tica institucional, boicotean as pol&iacute;ticas progresistas, difaman e calumnian a quen as executan, e pretenden confinar a cidadan&iacute;a toda do estado espa&ntilde;ol nun campo de concentraci&oacute;n virtual.
    </p>]]></description>
      <dc:creator><![CDATA[Xosé Manuel Beiras, Martiño Noriega]]></dc:creator>
      <guid isPermaLink="true"><![CDATA[https://www.eldiario.es/galicia/blog/opinion/chamamento-cidadania-democrata_132_11322412.html]]></guid>
      <pubDate><![CDATA[Sat, 27 Apr 2024 04:01:11 +0000]]></pubDate>
      <enclosure url="https://static.eldiario.es/clip/9d2569bb-11ca-4371-8441-167fd8bf008e_16-9-discover-aspect-ratio_default_0.jpg" length="197825" type="image/jpeg"/>
      <media:content url="https://static.eldiario.es/clip/9d2569bb-11ca-4371-8441-167fd8bf008e_16-9-discover-aspect-ratio_default_0.jpg" type="image/jpeg" fileSize="197825" width="1200" height="675"/>
      <media:title><![CDATA[Chamamento á cidadanía demócrata]]></media:title>
      <media:thumbnail url="https://static.eldiario.es/clip/9d2569bb-11ca-4371-8441-167fd8bf008e_16-9-discover-aspect-ratio_default_0.jpg" width="1200" height="675"/>
      <media:keywords><![CDATA[Pedro Sánchez,Fake News,Lawfare,Ultraderecha,PP de Madrid,Democracia]]></media:keywords>
    </item>
    <item>
      <title><![CDATA[Algo queda]]></title>
      <link><![CDATA[https://www.eldiario.es/galicia/blog/opinion/queda_132_10398074.html]]></link>
      <description><![CDATA[<p><img src="https://static.eldiario.es/clip/cebf5e78-dfe0-4892-b8a9-ee98cd401ff8_16-9-discover-aspect-ratio_default_0.jpg" width="1200" height="675" alt="Algo queda"></p><p class="article-text">
        De s&uacute;peto saes da consulta e dec&aacute;taste de que tes uns d&iacute;as para acougar e coller aire, mentres o presente saca a t&uacute;a cabeza somerxida dun barcal cheo de auga. Dalg&uacute;n xeito sabes que nun par de semanas regresar&aacute;s a mergullarte nun ver&aacute;n onde ver&aacute;s aos teus pacientes e aos daqueles que est&aacute;n de vacaci&oacute;ns, do mesmo modo que outros m&eacute;dicos o fixeron antes por ti. A falla de substitutos na atenci&oacute;n primaria converten a estaci&oacute;n estival nunha carreira de relevos onde parar &eacute; unha garant&iacute;a para chegar a meta. Pero este non est&aacute; a ser un ver&aacute;n calquera. O inimigo, o fascismo, est&aacute; &aacute;s portas das nosas vidas e, no calendario de xullo, a data do 23 pres&eacute;ntase envolta nunha inc&oacute;gnita mesta que xera anguria e paralizou o facer de moitas nun anticipo dunha posible involuci&oacute;n. Estas verbas son un bo exemplo. Comezaron a escribirse a comezos deste mes a medio cami&ntilde;o entre Euskadi e Francia e pech&aacute;ronse onte cando xa pasaron varias xornadas dende o meu regreso ao centro de sa&uacute;de en Compostela.
    </p><p class="article-text">
        No deterse hai necesidade de coller unha distancia que nesta ocasi&oacute;n resultou misi&oacute;n imposible. Os d&iacute;as pasaron. As cidades non eran as mesmas e o idioma tampouco. Na fuxida coa familia decateime de que a Mara e o Airas ti&ntilde;an un ano m&aacute;is, as mesmas amigdalites e algunha ca&iacute;da nova. Cada vez que miraba os seus acenos ou escoitaba as s&uacute;as conversas imaxinaba o seu futuro, e a incerteza e a congoxa regresaban a min ante a posibilidade dun perigo inminente no seu cami&ntilde;o. Non sei en que momento algu&eacute;n decidiu clausurar a esperanza de mudar o estado das cousas, deixando na escolla de ma&ntilde;&aacute; a posibilidade de determinar se a nosa derrota ser&aacute; agora ou ficar&aacute; adiada nun &ldquo;salvados pola camp&aacute;&rdquo; do necesario voto consciente da cidadan&iacute;a.
    </p><p class="article-text">
        Nestes d&iacute;as pensei moito nunha exposici&oacute;n que visitei hai tempo e que levaba por t&iacute;tulo <em>80 anos. Santiago 1936</em>. Nela mostr&aacute;base como a vida coti&aacute;n da nosa cidade viuse truncada violentamente durante a celebraci&oacute;n das s&uacute;as festas polo golpe de Franco. Compostela latexaba vizosa, l&uacute;dica e diversa semanas antes do multitudinario sa&uacute;do romano de milleiros de veci&ntilde;os e veci&ntilde;as que ateigaban unha Praza do Obradoiro en branco e negro. Ben sei que a historia non se repite, pero ten vasos comunicantes na espiral que nos conecta co pasado dende o presente. Nestas datas a capital do pa&iacute;s celebra as Festas do Ap&oacute;stolo onde cohabitan aut&oacute;ctonos e for&aacute;neos, e a campa&ntilde;a electoral transcorreu sen incidencias cun verniz de tranquilidade que agochaba unha emenda &aacute; totalidade dos posibles vencedores. Nada &eacute; normal a&iacute;nda que o pareza: as mentiras conviviron homologadas coas verdades, o debate nas redes estivo segmentado por parroquias que non interact&uacute;an, o est&iacute;o alimentou a desconexi&oacute;n, e o &uacute;nico marco onde se estivo a xogar a vontade popular veu trucado de f&aacute;brica por aqueles que anhelan un proceso pol&iacute;tico involutivo. Se saimos desta, a prioridade de todas debera ser a impugnaci&oacute;n na s&uacute;a totalidade deste campo de xogo, e se non saimos tam&eacute;n.
    </p><p class="article-text">
        Onde cohabitan a esperanza e o medo non podo deixar de pensar no magn&iacute;fico libro de Brais Lamela <em>Ningu&eacute;n queda</em>. Nel c&oacute;ntase a historia do traslado nos anos cincuenta dun cento de familias dende Negueira de Mu&ntilde;iz &aacute; Terra Ch&aacute; despois da construci&oacute;n dun encoro que anegara aldeas enteiras. O r&eacute;xime franquista ofreceulles a aqueles homes e mulleres no novo destino unhas parcelas e vivendas do trinque dese&ntilde;adas por enxe&ntilde;eiros de Madrid nun &ldquo;plan de colonizaci&oacute;n&rdquo;. Antes de marchar a xente do lugar enterrara no monte documentos e cousas persoais. Co paso do tempo, como ben relata o escritor, cando aos veci&ntilde;os lles preguntaban en que estado estaba aquilo que lles obrigaran a deixar eles respond&iacute;an: &ldquo;Al&iacute; medrou a herba&rdquo;.
    </p>]]></description>
      <dc:creator><![CDATA[Martiño Noriega]]></dc:creator>
      <guid isPermaLink="true"><![CDATA[https://www.eldiario.es/galicia/blog/opinion/queda_132_10398074.html]]></guid>
      <pubDate><![CDATA[Sat, 22 Jul 2023 04:01:28 +0000]]></pubDate>
      <enclosure url="https://static.eldiario.es/clip/cebf5e78-dfe0-4892-b8a9-ee98cd401ff8_16-9-discover-aspect-ratio_default_0.jpg" length="50790" type="image/jpeg"/>
      <media:content url="https://static.eldiario.es/clip/cebf5e78-dfe0-4892-b8a9-ee98cd401ff8_16-9-discover-aspect-ratio_default_0.jpg" type="image/jpeg" fileSize="50790" width="1200" height="675"/>
      <media:title><![CDATA[Algo queda]]></media:title>
      <media:thumbnail url="https://static.eldiario.es/clip/cebf5e78-dfe0-4892-b8a9-ee98cd401ff8_16-9-discover-aspect-ratio_default_0.jpg" width="1200" height="675"/>
      <media:keywords><![CDATA[Galicia,Política,Elecciones]]></media:keywords>
    </item>
    <item>
      <title><![CDATA[Xa non son un rastrexador e non o sabía]]></title>
      <link><![CDATA[https://www.eldiario.es/galicia/blog/opinion/xa-non-son-rastrexador-e-non-sabia_132_6394494.html]]></link>
      <description><![CDATA[<p><img src="https://static.eldiario.es/clip/8a9c2353-4e41-4c03-87eb-555ea911d8c8_16-9-discover-aspect-ratio_default_0.jpg" width="1200" height="675" alt="Xa non son un rastrexador e non o sabía"></p><div class="subtitles"><p class="subtitle">Segundo as nosas autoridades sanitarias, por non ter xa non teño nin "valor engadido" para solicitarlle a PCR aos conviventes dunha persoa infectada que se presentan na consulta reclamándoa. En lugar de facelo, debo enviar un correo electrónico á Central de Seguimiento de Contactos de Galicia, un organismo cunha composición que resulta un misterio maior que os de Iker Jiménez</p></div><p class="article-text">
        Quen m&aacute;is e quen menos xa so&ntilde;ou algunha vez que era un rastrexador nos tempos da COVID. A min pasoume a finais de setembro, cando levaba 170 d&iacute;as incorporado &aacute; Medicina de Familia sen saber ata por aquel ent&oacute;n que era un rastrexador ou computaba como tal, Feij&oacute;o mediante. A emoci&oacute;n levoume a escribir<a href="https://www.eldiario.es/opinion-galicia/son-rastrexador-e-non-sabia_132_6249753.html" target="_blank" data-mrf-recirculation="links-noticia" class="link"> un artigo</a>.
    </p><p class="article-text">
        Mes e medio despois xa non son un rastrexador e non o sab&iacute;a, ou vai ti saber, porque segundo as nosas autoridades sanitarias, por non ter xa non te&ntilde;o <a href="https://www.eldiario.es/galicia/politica/xunta-ordena-mail-medicos-atencion-primaria-dejen-pcr-contactos-estrechos-positivos-covid_1_6389198.html" target="_blank" data-mrf-recirculation="links-noticia" class="link">nin &ldquo;valor engadido&rdquo;</a> para solicitarlle a PCR aos conviventes dunha persoa infectada que se presentan na consulta reclam&aacute;ndoa. En lugar de facelo, debo enviar un correo electr&oacute;nico &aacute; Central de Seguimiento de Contactos de Galicia (CSC), un organismo cunha composici&oacute;n que resulta un misterio maior que os de Iker Jim&eacute;nez e da que ning&uacute;n responsable pol&iacute;tico d&aacute; datos. O noso conselleiro de Sanidade negouse hai pouco nunha entrevista a ofrecer ning&uacute;n tipo de informaci&oacute;n ao respecto e o director xeral de Asistencia Sanitaria , nunha conversa de hai d&iacute;as con elDiario.es, afirmou desco&ntilde;ecer esa rede de seguimento de contactos, equiparando a mesma a &ldquo;un acorde&oacute;n que se adapta &aacute;s necesidades&rdquo;. Pura m&uacute;sica de transparencia.
    </p><p class="article-text">
        A directriz, recollida nun protocolo do Sergas, non ter&iacute;a maior importancia se non fose por unha cuesti&oacute;n que non &eacute; menor e que o propio Sergas reco&ntilde;ece: o CSC ten un funcionamento mellorable e, polo tanto, unha duplicidade cuestionable. Tan mellorable como o feito de que moitos conviventes de infectados derivados da Atenci&oacute;n Primaria ao CSC non foron nin sequera contactados e voltaron &aacute; consulta d&iacute;as despois, con todo o risco que iso conleva. Tan cuestionable como a propia indicaci&oacute;n do Sergas que nos obriga a derivar a nosa responsabilidade profesional nunha botella de cristal a unha entidade opaca al&eacute;n do mar, incumprindo parte do noso xuramento hipocr&aacute;tico de velar pola sa&uacute;de e o benestar dos nosos doentes. Esa &eacute; a raz&oacute;n pola que moitas compa&ntilde;eiras decidimos non acatar a directriz do Sergas ou rectificar as consecuencias desa directriz con posterioridade.
    </p><p class="article-text">
        Un non quere ser tan mal pensado como para chegar &aacute; conclusi&oacute;n de que, detr&aacute;s de todo isto, algu&eacute;n esta a xogar a maquillar as cifras de positivos por coronavirus, co Nadal e o Xacobeo como coartada. Ben far&iacute;a o resto da representaci&oacute;n das forzas do Parlamento galego instaladas nun &ldquo;todo en orde&rdquo; de finais do s&eacute;culo XX, e tam&eacute;n aqueles que xa erraron antes con Gallard&oacute;n dende a capital do Imperio, en marcar distancias cun Feij&oacute;o que &eacute; quen de negar o modus operandi de Ayuso representando os mesmos intereses.
    </p><p class="article-text">
        Aos profesionais da sanidade p&uacute;blica e nomeadamente &aacute; atenci&oacute;n primaria p&oacute;denselles pedir moitas cousas. Resiliencia diante dunha situaci&oacute;n excepcional como &eacute; unha pandemia mundial. Resiliencia diante das consultas saturadas, a precariedade da enfermer&iacute;a, as xornadas prolongadas, as campa&ntilde;as de vacinaci&oacute;n da gripe que <a href="https://www.eldiario.es/galicia-sociedad/xunta-cancela-citas-vacunarse-gripe-personas-riesgo-agoto-dosis_1_6388954.html" target="_blank" data-mrf-recirculation="links-noticia" class="link">fican sen vacinas</a>, a non cobertura de compa&ntilde;eiras de baixa por falla de substitutas ou a decisi&oacute;ns pol&iacute;ticas que priman a econom&iacute;a sobre a sa&uacute;de da xente.
    </p><p class="article-text">
        O que non se lle pode pedir &aacute; atenci&oacute;n primaria e &aacute; cidadan&iacute;a &eacute; un auto de fe. D&eacute;ixennos traballar con dignidade m&aacute;is al&oacute; da precariedade. Ser ou non ser rastrexadores nestes tempos non &eacute; o importante. O importante &eacute; estar &aacute; altura do momento, da profesi&oacute;n, da xente e dos coidados.
    </p>]]></description>
      <dc:creator><![CDATA[Martiño Noriega]]></dc:creator>
      <guid isPermaLink="true"><![CDATA[https://www.eldiario.es/galicia/blog/opinion/xa-non-son-rastrexador-e-non-sabia_132_6394494.html]]></guid>
      <pubDate><![CDATA[Sat, 07 Nov 2020 10:51:07 +0000]]></pubDate>
      <enclosure url="https://static.eldiario.es/clip/8a9c2353-4e41-4c03-87eb-555ea911d8c8_16-9-discover-aspect-ratio_default_0.jpg" length="100660" type="image/jpeg"/>
      <media:content url="https://static.eldiario.es/clip/8a9c2353-4e41-4c03-87eb-555ea911d8c8_16-9-discover-aspect-ratio_default_0.jpg" type="image/jpeg" fileSize="100660" width="1200" height="675"/>
      <media:title><![CDATA[Xa non son un rastrexador e non o sabía]]></media:title>
      <media:thumbnail url="https://static.eldiario.es/clip/8a9c2353-4e41-4c03-87eb-555ea911d8c8_16-9-discover-aspect-ratio_default_0.jpg" width="1200" height="675"/>
      <media:keywords><![CDATA[Coronavirus,Atención primaria,Xunta de Galicia,Covid-19]]></media:keywords>
    </item>
    <item>
      <title><![CDATA[Son un rastrexador e non o sabía]]></title>
      <link><![CDATA[https://www.eldiario.es/galicia/blog/opinion/son-rastrexador-e-non-sabia_132_6249753.html]]></link>
      <description><![CDATA[<p><img src="https://static.eldiario.es/clip/9305d195-9787-4268-8727-a241f12e3cf2_16-9-discover-aspect-ratio_default_0.jpg" width="1200" height="675" alt="Son un rastrexador e non o sabía"></p><div class="subtitles"><p class="subtitle">Para ser rastrexador, faltoulle dicir a Feijóo, non é imprescindible saber que un é un rastrexador. Para exemplo eu, que levo 170 días reincorporado á medicina de familia e que ata esta semana non sabía que era un rastrexador, ou que computaba como tal.</p></div><p class="article-text">
        Def&iacute;name un rastrexador e direille cantos te&ntilde;o, anunciou o <a href="https://www.eldiario.es/galicia/politica/gobierno-gallego-admite-sede-parlamentaria-desconocer-consiste-exactamente-figura-rastreador_1_6241666.html" target="_blank" data-mrf-recirculation="links-noticia" class="link">novo conselleiro de Sanidade</a> en sede parlamentaria hai uns d&iacute;as. Esa afirmaci&oacute;n, por sincera, non se sae do gui&oacute;n de opacidade e baile de cifras onde a Xunta pasou de afirmar, a comezos da pandemia, que contaba con d&uacute;as ducias de rastreadores para rectificar mes e medio despois cunha cifra de seis milleiros. 
    </p><p class="article-text">
        Calquera pode ser un rastrexador, ou non, ou vai ti saber nestes tempos convulsos inseridos nunha pandemia mundial, a da COVID, que semella alterar todo ag&aacute;s a impunidade e o matrix de cristal de Feij&oacute;o e o seu goberno. Para ser rastrexador, faltoulle dicir, non &eacute; imprescindible saber que un &eacute; un rastrexador. Para exemplo eu, que levo 170 d&iacute;as reincorporado &aacute; medicina de familia e que ata esta semana non sab&iacute;a que era un rastrexador, ou que computaba como tal, ou non. As compa&ntilde;eiras que habitamos a trincheira da atenci&oacute;n primaria, as preventivistas, as xefas territoriais de Sanidade ou as teleoperadoras do 112 podemos ser rastrexadoras <a href="https://www.eldiario.es/galicia/politica/feijoo-mantiene-opacidad-numero-rastreadores-cuenta-galicia_1_6244105.html" target="_blank" data-mrf-recirculation="links-noticia" class="link">seg&uacute;n o noso presidente</a>, que dixo tal cousa, o d&iacute;a que tam&eacute;n reclamaba como rastrexadores polo pa&iacute;s adiante a <a href="https://www.eldiario.es/galicia-sociedad/defensa-envia-180-militares-rastrear-casos-coronavirus-galicia_1_6242615.html" target="_blank" data-mrf-recirculation="links-noticia" class="link">180 militares</a>. Nesta f&oacute;rmula de rastrexo b&eacute;lica-civil, tan s&oacute; faltan as diferentes razas de cans que nas vindeiras semanas dar&aacute;n comezo &aacute; nova tempada de caza.
    </p><p class="article-text">
        Tanto te&ntilde;en as queixas das asociaci&oacute;ns m&eacute;dicas ou de diferentes sindicatos que no seu d&iacute;a denunciaron que ningu&eacute;n lles comunicara esta nova condici&oacute;n. Tampouco que Galiza sexa o pa&iacute;s con m&aacute;is contaxios sen orixe co&ntilde;ecido no conxunto do Estado. Na impunidade do dito ou feito por Feij&oacute;o e os seus conselleiros emerxen monstros. Tam&eacute;n na s&uacute;a sinceridade agochada por un h&aacute;bitat medi&aacute;tico p&uacute;blico e privado con vocaci&oacute;n de NO-DO, que salvo honrosas excepci&oacute;ns, nunca cuestiona o relato oficial ag&aacute;s reflicta algo negativo para o goberno galego.
    </p><p class="article-text">
        A segunda lei da termodin&aacute;mica determina que a entrop&iacute;a, ou estado de desorde dun sistema,&nbsp;&eacute; algo que sempre aumenta.
    </p><p class="article-text">
        Algo as&iacute; acontece co goberno Feij&oacute;o na xesti&oacute;n da COVID sen que iso te&ntilde;a consecuencia algunha. &Aacute; receita da desviaci&oacute;n permanente de responsabilidades noutras instituci&oacute;ns ou na cidadan&iacute;a, &aacute; ocultaci&oacute;n das consecuencias dun modelo de sanidade p&uacute;blica precarizado, e de residencias de maiores privatizado, ou &aacute; falla de planificaci&oacute;n no comezo do curso escolar, v&eacute;n agora sumarse a m&aacute;xima pol&iacute;tica de mans tendidas e dos corifeos do goberno galego, onde todos somos rastrexadores e Feij&oacute;o &eacute; necesario.
    </p>]]></description>
      <dc:creator><![CDATA[Martiño Noriega]]></dc:creator>
      <guid isPermaLink="true"><![CDATA[https://www.eldiario.es/galicia/blog/opinion/son-rastrexador-e-non-sabia_132_6249753.html]]></guid>
      <pubDate><![CDATA[Mon, 28 Sep 2020 04:00:59 +0000]]></pubDate>
      <enclosure url="https://static.eldiario.es/clip/9305d195-9787-4268-8727-a241f12e3cf2_16-9-discover-aspect-ratio_default_0.jpg" length="3317912" type="image/jpeg"/>
      <media:content url="https://static.eldiario.es/clip/9305d195-9787-4268-8727-a241f12e3cf2_16-9-discover-aspect-ratio_default_0.jpg" type="image/jpeg" fileSize="3317912" width="1200" height="675"/>
      <media:title><![CDATA[Son un rastrexador e non o sabía]]></media:title>
      <media:thumbnail url="https://static.eldiario.es/clip/9305d195-9787-4268-8727-a241f12e3cf2_16-9-discover-aspect-ratio_default_0.jpg" width="1200" height="675"/>
      <media:keywords><![CDATA[Galicia,Atención primaria,Xunta de Galicia,Martiño Noriega]]></media:keywords>
    </item>
    <item>
      <title><![CDATA[Soy un rastreador y no lo sabía]]></title>
      <link><![CDATA[https://www.eldiario.es/galicia/blog/opinion/rastreador-no-sabia_132_6249807.html]]></link>
      <description><![CDATA[<p><img src="https://static.eldiario.es/clip/9305d195-9787-4268-8727-a241f12e3cf2_16-9-discover-aspect-ratio_default_0.jpg" width="1200" height="675" alt="Soy un rastreador y no lo sabía"></p><div class="subtitles"><p class="subtitle">Cualquiera puede ser un rastreador, o no, o vete tú a saber en estos tiempos convulsos insertados en una pandemia mundial que parece alterar todo excepto la impunidad y el matrix de cristal de Feijóo y su gobierno</p></div><p class="article-text">
        Def&iacute;name rastreador y le dir&eacute; cu&aacute;ntos tengo, anunci&oacute; el nuevo conselleiro de Sanidade de la Xunta de Galicia en sede parlamentaria hace unos d&iacute;as. Esa afirmaci&oacute;n, por sincera, no se sale del guion de opacidad y baile de cifras en el que la Xunta pas&oacute; de afirmar, a comienzos de la pandemia, que contaba con dos docenas de rastreadores para rectificar mes y medio despu&eacute;s con una cifra de seis millares.
    </p><p class="article-text">
        Cualquiera puede ser un rastreador, o no, o vete t&uacute; a saber en estos tiempos convulsos insertados en una pandemia mundial, la de la COVID, que parece alterar todo excepto la impunidad y el matrix de cristal de Feij&oacute;o y su gobierno. Para ser rastreador, le falt&oacute; decir, no es imprescindible saber que uno es un rastreador. Para ejemplo yo, que llevo 170 d&iacute;as reincorporado a la medicina de familia y que hasta esta semana no sab&iacute;a que era un rastreador, o que computaba como tal, o no. Las compa&ntilde;eras que habitamos la trinchera de la atenci&oacute;n primaria, las preventivistas, las jefas territoriales de Sanidad o las teleoperadoras del 112 podemos ser rastreadoras seg&uacute;n nuestro presidente, que dijo tal cosa, el d&iacute;a que tambi&eacute;n reclamaba como rastreadores por el pa&iacute;s adelante a 180 militares. En esta f&oacute;rmula de rastreo b&eacute;lica-civil, tan solo faltan las diferentes razas de perros que en las pr&oacute;ximas semanas dar&aacute;n comienzo a la nueva temporada de caza.
    </p><p class="article-text">
        No importan las quejas de las asociaciones m&eacute;dicas o de diferentes sindicatos que en su d&iacute;a denunciaron que nadie les hab&iacute;a comunicado esta nueva condici&oacute;n. Tampoco que Galicia sea el pa&iacute;s con m&aacute;s contagios sin origen conocido en el conjunto del Estado. En la impunidad de lo dicho o hecho por Feij&oacute;o y sus conselleiros emergen monstruos. Tambi&eacute;n en su sinceridad escondida por un h&aacute;bitat medi&aacute;tico p&uacute;blico y privado con vocaci&oacute;n de NO-DO, que, salvo honrosas excepciones, nunca cuestiona el relato oficial excepto si se trata de algo negativo para el Gobierno gallego.
    </p><p class="article-text">
        La segunda ley de la termodin&aacute;mica determina que la entrop&iacute;a, o estado de desorden de un sistema, es algo que siempre aumenta.
    </p><p class="article-text">
        Algo as&iacute; sucede con el Gobierno Feij&oacute;o en la gesti&oacute;n de la COVID sin que eso tenga consecuencia alguna. A la receta de la desviaci&oacute;n permanente de responsabilidades a otras instituciones o a la ciudadan&iacute;a, a la ocultaci&oacute;n de las consecuencias de un modelo de sanidad p&uacute;blica precarizado, y de residencias de mayores privatizado, o a la falta de planificaci&oacute;n en el comienzo del curso escolar, viene ahora a sumarse la m&aacute;xima pol&iacute;tica de manos tendidas y de los corifeos del Gobierno gallego, donde todos somos rastreadores y Feij&oacute;o es necesario.
    </p>]]></description>
      <dc:creator><![CDATA[Martiño Noriega]]></dc:creator>
      <guid isPermaLink="true"><![CDATA[https://www.eldiario.es/galicia/blog/opinion/rastreador-no-sabia_132_6249807.html]]></guid>
      <pubDate><![CDATA[Sun, 27 Sep 2020 19:21:57 +0000]]></pubDate>
      <enclosure url="https://static.eldiario.es/clip/9305d195-9787-4268-8727-a241f12e3cf2_16-9-discover-aspect-ratio_default_0.jpg" length="3317912" type="image/jpeg"/>
      <media:content url="https://static.eldiario.es/clip/9305d195-9787-4268-8727-a241f12e3cf2_16-9-discover-aspect-ratio_default_0.jpg" type="image/jpeg" fileSize="3317912" width="1200" height="675"/>
      <media:title><![CDATA[Soy un rastreador y no lo sabía]]></media:title>
      <media:thumbnail url="https://static.eldiario.es/clip/9305d195-9787-4268-8727-a241f12e3cf2_16-9-discover-aspect-ratio_default_0.jpg" width="1200" height="675"/>
      <media:keywords><![CDATA[Galicia,Atención primaria,Xunta de Galicia,Martiño Noriega]]></media:keywords>
    </item>
    <item>
      <title><![CDATA[De Merkel a Cañete (pasando por Prisciliano)]]></title>
      <link><![CDATA[https://www.eldiario.es/opinion/zona-critica/merkel-canete-pasando-prisciliano_129_4652056.html]]></link>
      <description><![CDATA[<p class="article-text">
        Ram&oacute;n Chao, un prestigioso periodista gallego (Vilalba-1935), residente en Par&iacute;s, public&oacute; en el a&ntilde;o 1999 un libro titulado &ldquo;Prisciliano de Compostela&rdquo; donde defend&iacute;a  que el ap&oacute;stol Santiago jam&aacute;s pis&oacute; Galiza y  que los restos que se veneran en la ciudad son los de un gallego, Prisciliano, que en el siglo IV confront&oacute; con la Iglesia. Considerado hereje por aquel entonces fue ejecutado en Trever&iacute;s (Alemania) . Seg&uacute;n este periodista sus restos habr&iacute;an sido trasladados por sus seguidores hasta este pa&iacute;s de la periferia de la periferia.
    </p><p class="article-text">
        Tomando por buena la hip&oacute;tesis de Chao podemos llegar a concluir que la visita de la kaiserina Merkel &ldquo;a colonias&rdquo; a finales de agosto para negociar con Rajoy el juego de tronos de Ca&ntilde;ete y De Guindos, sirvi&oacute; para que Merkel en vez de abrazar al ap&oacute;stol en la catedral de Compostela, abrazara a un gallego ejecutado en suelo alem&aacute;n 18 siglos atr&aacute;s. Met&aacute;foras galaicas para estos violentos a&ntilde;os diez que ilustran la dura realidad de las pol&iacute;ticas de nuestros d&iacute;as impulsadas a espaldas de la mayor&iacute;a social.
    </p><p class="article-text">
        Vivimos desde hace a&ntilde;os instalados en una crisis sist&eacute;mica del capitalismo que convive con un proceso de procesos constituyentes en el estado espa&ntilde;ol. En este tiempo en la zona euro, la crisis financiera norteamericana mut&oacute; en crisis fiscal y esta cuestion&oacute; la solvencia de algunos estados (primero el griego) para hacer frente a sus pagos de deuda (ileg&iacute;tima). Fue en ese momento cuando se empezaron a pautar las medidas criminales conocidas como el austericidio &ldquo;made in Germany&rdquo; que tanto da&ntilde;o han hecho hasta hoy.
    </p><p class="article-text">
        Durante estos a&ntilde;os, la imposici&oacute;n  del norte al sur de las medidas de austeridad han estado motivadas para asegurarse el pago de la deuda con la banca del norte (fundamentalmente alemana). Al mismo tiempo los gobiernos del sur han usado el austericidio como coartada para realizar una devaluaci&oacute;n interna buscando ser m&aacute;s competitivos a base de abaratar la mano de obra. La consecuencia de estas medidas encadenadas nos han instalado en la realidad de la semi-esclavitud de un capitalismo feudal donde el milagro de poder trabajar no te garantiza poder vivir con dignidad, donde asumimos que esta generaci&oacute;n y las generaciones futuras vivir&aacute;n peor que la de nuestras madres y donde los peajes contempor&aacute;neos son los aranceles medievales del siglo XXI. Todo esto ha coincidido con un estado y unos gobernantes que durante este tiempo no han comparecido, dilapidando la soberan&iacute;a popular por la v&iacute;a de la barra libre. Todo esto coincide simult&aacute;neamente con un estado que ha negado las expresiones de las naciones que lo componen y ha mercantilizado el agua que bebemos, el aire que respiramos, nuestra salud y nuestra educaci&oacute;n.Todo esto coincide con un clima de corrupci&oacute;n estructural y con el bipartidismo herido pero no muerto. Simult&aacute;neamente las alarmas en palacio han saltado y el r&eacute;gimen en descomposici&oacute;n ha decidido hacerse un lifting. El nuevo rey, Pedro S&aacute;nchez y Mariano configuran actualmente la sant&iacute;sima trinidad que busca con los poderes f&aacute;cticos, una ampliaci&oacute;n contractual de un par de d&eacute;cadas sin concurso p&uacute;blico.
    </p><p class="article-text">
        Y en esto llego Merkel a Compostela el 24 de agosto con decenas de altos cargos de su gobierno y mand&oacute; acelerar. En la agenda, un tramo del camino, una visita a la catedral, una medallita para el alumno aventajado, abundante represi&oacute;n policial y varias cartas de recomendaci&oacute;n. Como anfitriones Mariano Rajoy, Alberto N&uacute;&ntilde;ez Feijoo y el tercer alcalde de la capital de Galiza en esta legislatura al frente de una mayor&iacute;a de concejales no electos, Agust&iacute;n Hern&aacute;ndez. En las calles del casco antiguo de Santiago resonaron los ecos de los cuatro jinetes de la Apocalipsis. Nada se habl&oacute; de un cambio de pol&iacute;ticas y los resultados de ese encuentro los hemos comenzado a conocer esta semana de Septiembre. Con De Guindos en barbecho, Arias Ca&ntilde;ete ha sido designado comisario europeo de clima y energ&iacute;a. En su contra no ha influido su pasado como responsable de diversas &aacute;reas de gobierno en el estado. Su participaci&oacute;n previa en medidas desregularizadoras de la protecci&oacute;n del litoral,  su autorizaci&oacute;n a la primera fracturaci&oacute;n hidr&aacute;ulica , su luz verde a explotaciones petroleras en canarias o su escaso apoyo a las pol&iacute;ticas de fomento de energ&iacute;as renovables no han condicionado esta designaci&oacute;n que tendr&aacute; que ser ratificada por la Euroc&aacute;mara en pr&oacute;ximas fechas.
    </p><p class="article-text">
        El mensaje que se env&iacute;a desde el pensamiento &uacute;nico resulta evidente. El sufrimiento de la mayor&iacute;a social y la falta de perspectiva de un futuro mejor no se encuentran en la agenda alemana y no se esperan en las pol&iacute;ticas de los mandados de los mandados. Berl&iacute;n no paga a traidores y si no, que se lo digan a Prisciliano.
    </p>]]></description>
      <dc:creator><![CDATA[Martiño Noriega]]></dc:creator>
      <guid isPermaLink="true"><![CDATA[https://www.eldiario.es/opinion/zona-critica/merkel-canete-pasando-prisciliano_129_4652056.html]]></guid>
      <pubDate><![CDATA[Sat, 13 Sep 2014 19:07:09 +0000]]></pubDate>
      <media:title><![CDATA[De Merkel a Cañete (pasando por Prisciliano)]]></media:title>
      <media:keywords><![CDATA[Miguel Arias Cañete,Mariano Rajoy,Angela Merkel]]></media:keywords>
    </item>
    <item>
      <title><![CDATA[Entender el proceso, cambiar la realidad]]></title>
      <link><![CDATA[https://www.eldiario.es/opinion/zona-critica/entender-proceso-cambiar-realidad_129_4739158.html]]></link>
      <description><![CDATA[<div class="subtitles"><p class="subtitle">No estamos aquí para repartir migajas, queremos cambiar la realidad. Este podría ser un buen lema para el proceso de respuesta que se está configurando con diferentes vectores y de diferentes maneras</p></div><p class="article-text">
        No estamos aqu&iacute; para repartir migajas, queremos cambiar la realidad.  Este podr&iacute;a ser un buen lema para el proceso de respuesta que se est&aacute; configurando con diferentes vectores y de diferentes maneras, en el  conjunto del estado espa&ntilde;ol los &uacute;ltimos a&ntilde;os. Muchos son los  desencadenantes y varias son las caracter&iacute;sticas de este proceso que  desde la diferencia y con diferentes velocidades sedimentan en un com&uacute;n  denominador. Veamos algunas de ellas.
    </p><p class="article-text">
        <strong>Existe una crisis de  representaci&oacute;n evidente</strong>. La partitocracia en su deriva bipartidista ha dejado  de ser representativa de la mayor&iacute;a social. Todo est&aacute; en cuesti&oacute;n. Lo  que hoy es nuevo ma&ntilde;ana es viejo. Las estructuras partidarias tan solo  son percibidas como positivas o un sumatorio m&aacute;s al proceso, si son  capaces de renunciar a sus estrategias de parte por un &ldquo;todo de todas&rdquo;,  si est&aacute;n dispuestas a cooperar en pie de igualdad con otras estructuras  partidarias y movimientos ciudadanos autoorganizados y si asumen un  m&eacute;todo democr&aacute;tico de participaci&oacute;n alejado de posiciones aristocr&aacute;ticas  con vocaci&oacute;n de tutela. La suma multiplica y la resta divide. Los  diferentes procesos son el proceso
    </p><p class="article-text">
        <strong>Existe la necesidad de  generar un discurso hegem&oacute;nico de ruptura antit&eacute;tico al pensamiento  &uacute;nico</strong>. Todo est&aacute; en cuesti&oacute;n. Ya no nos creemos nada. El proceso demanda  una salida diferente frente a la crisis del capitalismo y al pacto  encubierto del estado para renovar indecencias. No llega con aquellos  que pretenden barnizar las verg&uuml;enzas con un cambio generacional y una  dosis nueva de mas de lo mismo tanto en la monarqu&iacute;a como en los grandes  partidos de la alternancia. El discurso vac&iacute;o oficial se contrapone con  las necesidades de la mayor&iacute;a. Las palabras de los mandados de los  mandados no llegan para comer, tener una educaci&oacute;n, una vivienda o una  sanidad digna. El robo resulta evidente, los ladrones ya non llevan  medias en la cabeza para ocultar su identidad . Por primera vez las  hijas asumen que vivir&aacute;n peor que sus madres, por primera vez la gente  asume que los atracadores gestionan bancos. Techo, trabajo y pan se  escucha por las calles. Demandas incontestables.
    </p><p class="article-text">
        <strong>El proceso o  es compartido o no es</strong>. Si queremos con sinceridad cambiar la realidad,  debemos asumir que ninguna f&oacute;rmula personal o colectiva tiene el  copyright del proceso. La tentaci&oacute;n de hegemonizar con una mirada &ldquo;de  parte&rdquo; lo que esta a suceder resulta inviable. Prorratear desde la  representatividad las responsabilidades y las diferentes lecturas que  conviven en algo , no debe resultar un problema si entre todas  coincidimos en lo esencial.
    </p><p class="article-text">
        <strong>Las gruesas l&iacute;neas  rojas que separan los dos mundos</strong>. Los matices para poder elegir se  desintegran. Democracia o totalitarismo de baja intensidad, libertad de  expresi&oacute;n o mayor&iacute;a silenciada que denuncia Pisarello, servicios  p&uacute;blicos o mercantilizaci&oacute;n de nuestra salud y nuestra educaci&oacute;n,  gesti&oacute;n directa de nuestros recursos naturales o cesi&oacute;n de los mismos al  capital, econom&iacute;a productiva o econom&iacute;a especulativa, respecto a las  expresiones identitarias o uniformidad por decreto, decrecimiento o  crecimiento ilimitado, autonom&iacute;a local o franquicias donde hacer  negocio, dignidad o indignidad marcan entre muchos otros dilemas los  l&iacute;mites entre lo que nos estamos a jugar. Decidir que escoger no deja  lugar a dudas. O ellos (los menos) o nosotros (los mas).
    </p><p class="article-text">
        <strong>El  proceso tiene fecha de caducidad</strong>. Entre lo nuevo que no acaba de nacer y  lo viejo que se resiste a morir, mas que monstruos, emergen dudas. La  crisis sist&eacute;mica busca una salida en la devaluaci&oacute;n permanente de  nuestras condiciones de vida y los poderes f&aacute;cticos del estado apuestan,  pisando el acelerador, por una reforma pactada por los de siempre con  alguna concesi&oacute;n de cara a la galer&iacute;a. La consolidaci&oacute;n de estas dos  cuestiones limita el tiempo de respuesta del proceso para tener  garant&iacute;as de &eacute;xito y lo aleja de f&oacute;rmulas de parte. El empoderamiento de  la ciudadan&iacute;a en la lucha social hay que conciliarlo con la posibilidad  de acotar en el campo institucional los espacios de privilegio de los  culpables. En este sentido, jugamos con las cartas marcadas en un campo  embarrado donde el poder no duda en comprar al &aacute;rbitro si las  condiciones le son adversas. La reforma electoral anunciada por Rajoy  parece un claro aviso a navegantes.
    </p><p class="article-text">
        <strong>Las victorias de parte son la  derrota del proceso. Por un frente popular del siglo XXI desde lo local  a lo global</strong>. En los &uacute;ltimos a&ntilde;os existieron formulaciones  sociopol&iacute;ticas que hicieron el esfuerzo por interpretar y darle  respuesta a lo que estaba a pasar, teniendo diferentes retornos. Las CUP  en Catalu&ntilde;a, EH Bildu en Euskadi, AGE en Galiza, Comprom&iacute;s en Valencia o  Equo, la Izquierda Plural y el exitoso Podemos a nivel de Estado  representan, con diferencias evidentes en el eje de la izquierda y de la  expresi&oacute;n identitaria, apuestas que intentaron en diferentes momentos  formular propuestas diferentes desde posiciones no inmovilistas. La  necesidad de grandes coaliciones para enfrentarse al bipartidismo,  nuevas metodolog&iacute;as de participaci&oacute;n, el respecto de las diferentes  naciones del estado a decidir y un programa de ruptura en lo social  fueron algunas de sus se&ntilde;ales de identidad compartidas, moduladas con  diferentes intensidades. Resulta evidente que muchas de estas propuestas  todav&iacute;a tienen un recorrido con un &eacute;xito parcial garantizado . Resulta  mas evidente que si no abrimos un proceso de cooperaci&oacute;n necesaria entre  la mayor&iacute;a de ellas y la ciudadan&iacute;a autoorganizada mas all&aacute; de las  f&oacute;rmulas partidarias, no existir&aacute; la posibilidad de enfrentar con  garant&iacute;as una correcta resoluci&oacute;n del proceso y todo quedar&aacute; en un &ldquo;que  hay de lo m&iacute;o?&rdquo; o en un cambiar algo para no cambiar nada. La respuesta  ser&aacute; mestiza o no ser&aacute;. En el calendario, las elecciones generales  parecen la &uacute;ltima llamada para esta necesaria confluencia.
    </p><p class="article-text">
        <strong>Hacer  de las diferentes luchas la lucha</strong>. La compartimentalizaci&oacute;n de las  respuestas garantiza el triunfo de la agresi&oacute;n que es global. En la  calle, las diferentes plataformas y colectivos ciudadanos  autoorganizados buscan lugares de encuentro y valoran participar de las  instituciones. En las posiciones partidarias que participan del proceso  cuesta a veces diferenciar en las llamadas est&eacute;tica de estrategia y se  percibe una excesiva necesidad de patrimonializaci&oacute;n. Entre las dos  orillas, justificada desconfianza. El proceso de las elecciones locales  que est&aacute;n previstas para Mayo del 2015 parecen una buena oportunidad  para rozarse y testar complicidades. En este sentido, como pasara en el  proceso de las europeas con un llamamiento al frente amplio en Galiza y a  la confluencia en el estado, Anova-IN, fuerza pol&iacute;tica liderada por  Xos&eacute; Manuel Beiras y que participa en la coalici&oacute;n AGE, ha lanzado un  SOS para configurar candidaturas populares en los ayuntamientos de  Galiza bajo un programa de m&iacute;nimos y con una metodolog&iacute;a abierta y  participativa por definir. El reto no es menor, las inc&oacute;gnitas son  muchas pero este posicionamiento no se diferencia de otros que se est&aacute;n a  dar en otras partes del estado como es el caso de Guanyem Barcelona con  Ada Colao y que queramos o no forman parte del proceso. La aparici&oacute;n  del movimiento local &ldquo;marea atl&aacute;ntica&rdquo; en Coru&ntilde;a donde sobresale la  figura del escritor Manolo Rivas y otros proyectos con paralelismos que  est&aacute;n a emerger en otras ciudades gallegas y en otras partes del estado,  demuestran que los marcos mentales est&aacute;n en movimiento y que la  situaci&oacute;n de urgencia social bien lo merece. O arriesgamos o mejor nos  quedamos en casa.
    </p><p class="article-text">
        <strong>Minorar los egos, apostar por liderazgos  fuertes en lo colectivo</strong>. El proceso se sustenta y se cataliza con  referencialidades simb&oacute;licas personales evidentes que deber&iacute;an  entenderse al servicio de lo colectivo. El triunfo de ellas por separado  representar&aacute; la derrota del conjunto. Si la ciudadan&iacute;a es capaz de  identificar a varios hombres y mujeres que trabajan en las coordenadas  del proceso desde diferentes pueblos del estado y desde proyectos  diversos, eso significa que la ciudadan&iacute;a , desde la diferencia, es  capaz de identificar el idioma de combate mas importante en estos  tiempos, el idioma de los agredidos. De muchos de estos hombres y  mujeres depende por lo tanto elaborar un relato coherente y generoso de  la alternativa a lo existente.
    </p><p class="article-text">
        <strong>El proceso tan solo tiene una  opci&oacute;n, vencer</strong>. Cualquier otra posibilidad pasa por asumir la derrota y  el deterioro de nuestras condiciones de vida en las pr&oacute;ximas d&eacute;cadas.  Perder significa renunciar a nuestra identidad colectiva y a nuestra  dignidad e incluso a que , delante del pesimismo de la raz&oacute;n, por quedar  no nos quede ni poder ejercer el optimismo de la voluntad.
    </p>]]></description>
      <dc:creator><![CDATA[Martiño Noriega]]></dc:creator>
      <guid isPermaLink="true"><![CDATA[https://www.eldiario.es/opinion/zona-critica/entender-proceso-cambiar-realidad_129_4739158.html]]></guid>
      <pubDate><![CDATA[Tue, 22 Jul 2014 17:20:01 +0000]]></pubDate>
      <media:title><![CDATA[Entender el proceso, cambiar la realidad]]></media:title>
      <media:keywords><![CDATA[Galicia,Independencia de Catalunya]]></media:keywords>
    </item>
  </channel>
</rss>
