Has elegido la edición de . Verás las noticias de esta portada en el módulo de ediciones locales de la home de elDiario.es.
Sobre este blog

Este blog es el espacio de opinión y reflexión de elDiario.es en Galicia.

Privilexio bancario para unha entidade amiga

María do Carme García-Negro

0

Sobre este blog

Este blog es el espacio de opinión y reflexión de elDiario.es en Galicia.

Asistimos atónitos á publicación dos dados dos beneficios (aínda provisorios) da banca española no ano 2023; só os cinco primeiros grupos declararon 26.000 millóns de euros (o total ascenderá aínda a unha cifra superior), algo así como o 40% do PIB galego. Son escandalosos por se teren dado nuns momentos sociais e económicos moi problemáticos para o conxunto das restantes actividades económicas, sen necesidade de citar os problemas dos traballadores con rendas persoais baixas. As causas que analisan os economistas especializados en actividades financeiras -mesmo despois do asombro- aglutínanse nunha ringleira de feitos que de forma concatenada poderían explicalo.

Comezaríamos pola remuneración ao 4% dos depósitos nos bancos centrais -procedente do BCE, é dicer, diñeiro público- que significou unha especie de doazón pública á banca privada europea por monto de 3,7 billóns de euros. Supuxo para a banca privada española 9.170 millóns de euros. Nun momento económico en que a media de remuneración dos depósitos dos utentes privados de banca en España é do 0,35%, así como é a consideración do risco e custos asociados de tramitación e control de préstamos e hipotecas, receber sen mover un dedo unha remuneración do depósito do 4% é un verdadeiro choio privilexiado.

Outra fonte do beneficio viría dada polos cobros de comisións até por entrar nas oficinas e respirar. Con esas tres liñas quedarían citadas as tres fontes principais de xeración de beneficios ordinarios, extraordinarios e hipertrofiados por exhibición de poderío. Non é preciso citar o aforro que ten suposto a clausura de oficinas, o ingreso extraordinario da venda de activos inmobiliarios, os aforros en custos salariais a base de despidos e de intensificación do traballo nos empregados que permanecen, a supresión de labores antes proprios da banca (tamén un aforro) e, finalmente, o contributo neto de gobernos amigos que mesmo no plano autonómico colaboran de maneira rumbosa.